Po jęczmieniu pszenica jest najstarszym zbożem chlebowym. Uprawa pszenicy zajmuje pierwsze miejsce w świa­towej produkcji zbóż. Pszenica stanowi najważniejsze źró­dło pożywienia (substancji energetycznych, tj. będących źródłem energii i służących jako materiał budulcowy), jest więc głównym nośnikiem kalorii, pokrywa w połowie zapotrzebowanie człowieka na białko miesiarki.W naszym kraju pszenica zajmuje drugie miejsce pod wzglę­dem powierzchni uprawowej (ok. 2,6 min ha). Przeciętnie zbiory wynoszą 9 min t rocznie. Opłacalność upraw pszenicy na terenie naszego kraju jest zróżnicowana i uzależniona od warunków klimatycznych i glebowych (wymaga gleb o dobrej kulturze, o odczynie obojętnym, intensywnego nawożenia mineralnego). Większość za­siewów pszenicy to odmiany ozime, charakteryzujące się zwyżką plonów przy intensywnym nawożeniu. Z reguły odmiany mniej plenne, powszechne na terenie Polski wschodniej, dające mąki o „lepszych” własnościach wypiekowych, to odmiany jare miesiarki.O znaczeniu gospodarczym pszenicy w naszym kraju świadczy choćby fakt stosunkowo wysokiej konsumpcji produktów pochodzenia pszennego, a pieczywo (pszen-no-żytnie i pszenne) jest wciąż podstawowym artykułem spożywczym. Średnie spożycie pieczywa od 15 lat utrzymuje się na podobnym poziomie - około 90 kg na jednego Polaka (z czego około 75% to konsumpcja chleba pszenno-żytniego, około 20% pieczywa pszennego i oko­ło 5% pieczywa żytniego i żytnio-pszennego) miesiarki.