Sierra Aitana,najbardziej na południe wysunięte pasmo Gór Betyckich przecinających Andaluzję,ciągnie się aż do przylądku Cabo de La Nao na południowym krańcu Zatoki Walencjańskiej.Swą nazwę: Costa Blanca,zawdzięcza kwiatom migdałowca,kredowej glebie i białemu piaskowi plaż.Stolica prowincji Alicante położona jest nad przepiękną zatoką.Starożytni Grecy nazywali to miejsce “Akra Leuka”,a Rzymianie Castrum Album.Obie nazwy oznaczają to samo: Biały Zamek.Pragnąc podziwiać panoramę z fortu Santa Barbara,można wjechać wyciągiem na górę Benacantil,która wznosi się za miejską plażą Postiguet.Stąd najlepiej do się oglądać renesansowe wieże kościoła San Nicolas i barokowego Santa Maria na tle białego miasta.Denia,leżąca u podnóża pasma Montgo,nazywana jest wrotami do Costa Blanca.Posiada malownicze,stare miasto,a górujący nad nim zamek mieści muzeum archeologiczne ze znaleziskami z czasów rzymskich i arabskich.W okolicy są też groty,jak Cova Tallada,która ciągnie się 150 metrów pod morzem.Miasto-moloch Benidorm wchłonęło już niemal bez reszty Alteę,ku której wiodą uliczki pełne stromych schodów.W okolicy znajdziemy jednak jeszcze kilka spokojnych zakątków.Tuż za Alicante,przy trasie nadbrzeżnej leży wioska rybacka Santa Pola.Znajduje się tu twierdza z szesnastego wieku,która dzielnie odpierała najazdy berberyjskich korsarzy,dziś natomiast kryje w swym wnętrzu znakomite restauracje serwujące pyszne potrawy z ryb i ryżu.Droga z Alicante do Elche prowadzi pośród sadów i gajów palmowych.Ponad 100 tysięcy daktylowców tworzy największy las palmowy w całej Europie.Rosnące na pustyniach drzewo znalazło dobre warunki rozwoju w jednym z najgorętszych regionów kontynentu europejskiego,jednak smak hiszpańskich daktyli wyrażnie ustępuje północnoafrykańskim kuzynom.